Weer thuis na de eerste ‘N8’

Wessel zit in een bijzondere fase van z’n nog zo prille leventje. Enerzijds heeft hij hardnekkige tumoren in z’n lichaam waarvoor hij afgelopen week weer chemo heeft gekregen. Anderzijds ontwikkelt Wessel ontzettend en gedraagt hij zich volop als een 1-jarige.

Vrijdag jl. werd Wessel afgekoppeld van de continue chemo en mochten we naar huis. Zaterdag en zondag waren we in de polikliniek van het PMC voor een dagopname om nog twee ‘shotjes’ chemo te krijgen. En toen zat de chemo-10-daagse erop. Tijd om thuis tot rust te komen. Hoewel we een super goede week gehad hebben met hulp van onze waardevolle familie en vrienden, is het heerlijk om weer als gezin thuis te zijn.

Het wordt bijna saai, maar Wessel heeft ook deze nieuwe chemo prima doorstaan. Niet sacherijnig, een beetje misselijk maar vooral behoorlijk energiek en vrolijk. Geen bijzondere afwijkingen ten opzichte van de andere kuren en daar zijn we blij om. Voor ons zorgt de manier waarop Wessel de kuur doorstaat ervoor dat we de spanning (de kuren moet wél effect gaan hebben) meer naar de achtergrond kunnen schuiven. We leven vandaag en genieten van wat we krijgen!

En dat we veel krijgen kunnen we niet genoeg blijven zeggen. Wat is het bijzonder dat er ook tijdens deze kuur weer iedere dag voor ons eten gezorgd werd (thuis en in het ziekenhuis), Myrthe en Jurjen opgevangen werden, ons huis (en de was ;-)) schoon en opgeruimd werd, we bezoek kregen in het ziekenhuis en we zoveel lieve kaarten en berichtjes ontvingen. En wat dacht je van het verplegend personeel en de artsen?! Met zorg en liefde ontfermde zij zich weer over Wessel. Zij zorgde er mede voor dat deze week een goede week was.

En Wessel? Die stond afgelopen week de eerste paar seconden helemaal los, wandelde aan één hand rond, zong op zijn manier mee met de liedjes, deed de gebaren erbij, weet wat een koe zegt, maakte lol, was ondeugend en soms ook een beetje eigenwijs… En wij hebben ‘het voorrecht’ om deze ontwikkelingen zo intensief te beleven, er intens van te genieten, er soms een traan om te laten, maar vooral dankbaar te zijn dat Wessel (aan de buitenkant dan) niet ziek is.

Vorige week zaterdag hebben Wessel en mama live mee kunnen kijken toen Myrthe voor haar B-diploma mocht afzwemmen. Af en toe kwam ze even snel om een hoekje bij de telefoon kijken of Wessel haar wel zag :-). Na een grote lach en applaus van Wessel moest ze weer het water in… Ze is geslaagd. Wat zijn we trots op onze grote (kleine) meid!

De oproep voor de volgende N8-kuur is al weer binnen. Dat maakt ons bewust dat we de komende anderhalve week zo veel mogelijk gewoon gezin proberen te zijn. ‘Enjoy every moment’